نرخ بالای خودکشی در ترنس های آمریکایی



میشل کوسیلک از سال ۱۹۹۲ به دلیل اتهام به قتل محکوم به زندان شد و بقیه عمرش را باید در زندان بگذراند.
اما میشل تفاوتی با سابر زندانی ها دارد. او یک تراجنسی است.
جوزف سولمان وکیل این فرد می گوید بخش سخت ماجرا این است که میشل در یک بدن اشتباه است.
جوزف می گوید: «من دوست ندارم از کلمه شکنجه استفاده کنم اما این واقعا برای میشل یک شکنجه است. او باید احساساتش را در یک محیط تاریک و کوچک حبس کند.»
تنها چیزی که میشل را دلخوش میکرد،فکر به جراحی تغییر جنسیت بود.
او با نام رابرت به دنیا آمد و هورمون تراپی را آغاز کرده بود و مراحل تغییر جنسیت به زن را پیش از زندانی شدن در پی داشت اما هنوز جراحی اصلی اش را انجام نداده بود.
وکیلش می گوید میشل هنوز هم انتهای نام هایی که برای من می نویسد را با کلمه “کماکان خندان” امضا میکند چون هنوز امید دارد که روزی بتواند جراحی خود را کامل کند و به خود واقعی اش برسد.
بعد از یک جنگ بیست ساله سرانجام دادگاه تجدید نظر رای دادگاه بدوی را تایید کرد. این یک کمک بزرگ به میشل است تا بتواند به خود واقعی اش برسد. دادگاه تجدید نظر تایید کرد که تمام زندانیان حق دسترسی به معالجات و تمهیدات پزشکی را دارند این کار با دستور پزشک قابل اجرا است حتی اگر نوع این معالجه غیر معمول و غیر مرسوم باشد و دولت را از منع اجرای دستور پزشک باز می دارد و دولت ملزم به اجرای دستور پزشک است.
اگر میشل جراحی خود را کامل کند ممکن است اولین بار باشد که یک زندانی در ایالات متحده آمریکا با دستور دادگاه دست به جراحی تغییر جنسیت بزند. البته ممکن است مقامات ماساچوست در مقابل این رای مقاومت کنند.
مقامات زندان ادعا می کنند که اگر میشل جراحی کند آنها نمی توانند امنیت او را تامین کنند آن ها همچنین می گویند با ارائه هورمون درمانی به میشل تعهدات خودشان درباره ارائه خدمات پزشکی را انجام داده اند برای اثبات ادعای خود نیز تراجنسی هایی را مثال می زنند که تنها هورمون درمانی را انجام می دهند و جراحی اصلی را انجام نمی دهند. اما دادگاه تجدید نظر حکم دیگری داده و نظرش با مقامات زندان مخالف است
جنیفر لوی یک فعال حقوق تراجنسیتی ها می گوید: «امروزه دیگر برای زندان ها و شرکت های بیمه سخت شده است که بتوانند آشفتگی جنسیتی را انکار کنند. دادگاه می گوید وضعیت های پایه ای و روانی افراد بسیار مهم و جدی است و شما نمی توانید به خاطر تعصب، تنگ نظری یا افکار عمومی درمان های پزشکی را از فرد محروم کنید»
اولین بار این رای در سال ۲۰۱۲ و پیش از رای گیری ریاست جمهوری آمریکا ابلاغ شد. موافقان امیدوار شدند و مخالفان این رای سعی کردند کار را به دادگاه عالی آمریکا بکشانند
پیتر اسپریگ، عضو ارشد در شورای پژوهشی خانواده به عنوان یک مخالف می گوید: «برای من مهم نیست که چطور بسیاری از پزشکان شهادت می دهند اما این یک درمان پزشکی نیست این تنها یک حکم برای دلخوش کردن مردم و جامعه است و من مطمئن هستم باعث اعتراض مردم در آینده خواهد شد. رک بگویم که این یک حکم ظالمانه است»
اما موافقان می گویند این جنگ دادگاهی بیش از حد به درازا کشید شده و باعث هدر رفتن پول مردم و مالیات دهندگان می شود جراحی تغییر جنسیت در آمریکا چیزی حدود ۱۰ تا ۵۰ هزار دلار خرج دارد در صورتی که دولت تا کنون برای برپایی هزینه های دادگاه چیزی حدود ۷۰۰ هزار دلار خرج کرده است.
-----------------------------------


جاسپر موریس کلوت بیست و چهار سال پیش به عنوان یک پسر متولد شد ولی بعدها مراحل تغییر را انجام داد و ظاهری متفاوت به دست آورد.
بدن باریک و کشیده، موهای بلند و فرفری و چهره ظریفش از او یک زن تمام عیار به نام مرسده ون کلوت ساخته است.
اما این تغییر برای او دردسر تازه ای درست کرده است. چهره او با تصویر ثبت شده در پاسپورتش تفاوت داد و به همین خاطر او هرگاه قصد سفر به بیرون از کشورش را داشته باشد مجبور است ساعت ها تحت بازرسی و بازجویی قرار بگیرد.
او این عکس را سال ۲۰۰۸ گرفته و هیچ شباهتی به چهره امروزش ندارد. خودش می گوید سال ۲۰۱۲ برای تعویض عکسش اقدام کرد ولی این درخواست پذیرفته نشد. آن ها به مرسده پاسخ دادند که این کار او برای قوانین آن ها ناشناخته و دارای مشکل است و اگر او موهایش را از ته نتراشد دچار مشکل می شود
او در کیتمنشاپ نامیبیا به دنیا آمد و بزرگ شد. او از همان ابتدا هم کمی زنانه رفتار میکرد، مساله ای که باعث خجالت کلوت می شد. خودش می گوید: «میدانستم چیزی در درونم وجود دارد که با دیگران فرق دارد اما تا سال ۲۰۱۲ که به آلمان سفر کردم نمی دانستم آدم های دیگری هم مثل من وجود دارند و به آن ها ترنس گفته می شود»
هرچه زمان می گذشت تمایل او به زنانگی بیشتر می شد و در نهایت او مراحل تغییر خود را شروع کرد. او شروع به تحقیق درباره این موضوع کرد و قرار شد برای یک دوره معین تجربه زندگی واقعی در نقش یک زن را داشته باشد. پنج ماه پیش هم هورمون درمانی را زیر نظر پزشک آغاز کرده است
زمانی که از کلوت سوال شد چرا خودت را این همه به دردسر می اندازی در حالی که میتوانی خیلی راحت مانند یک همجنسگرا زندگی کنی پاسخ داد: «من همجنسگرا نیستم بلکه یک زن هستم . همجنسگرا بودن یک چیز است و ترنس بودن چیز دیگر. این چیزی هست که باید باشم»
لیندا بومان مدیر یک مرکز حمایتی از تراجنسی های نامیبیا می گوید: «کلوت در این مورد تنها نیست و خیلی از تراجنسی ها مجبور می شوند موهای خود را کوتاه کنند تا شبیه به مردی شوند که به دنیا آمدند و یا برعکس. مانع دیگر برای تراجنسی های نامیبیایی این است که مدارک شناسایی آن ها تعویض نمی شود»
طبق قوانین نامیبیا تغییر جنسیت در این کشور آزاد هست و کسی به این خاطر مورد بازخواست قرار نمیگیرد ولی زمانی که تراجنسی ها برای اصلاح مدارک خود پیگیر می شوند به بن بست میخورند و راهی پیش نمیبرند. مدارکی که برای ورود و خروج از کشور به آن نیاز دارند
این مساله باعث شده تا بسیاری از تراجنسی ها مانند کلوت دچار مشکل شوند و در کشور خودشان رسمیت نداشته باشند.
ون در وسیتوزن وزیر مهاجرت نامیبیا می گوید این اتفاق نباید رخ می داد و کسی نباید به خاطر چنین مساله ای دچار مشکل شود.
او می گوید قبلا هم موارد مشابهی رخ داده بود و تراجنسی ها بدون مشکلی از مدارکشان استفاده کردند.
-----------------------------------
۱- بیرون آمدن چلسی منینگ

بعد از برگذاری یک دادگاه نظامی به خاطر پخش شدن اطلاعات طبقه بندی شده دولتی آمریکا او اعلام کرد یک تراجنسی است و درخواست حمایت از سمت مردم را داشت. او در مصاحبه ای گفت: « همانطور که من وارد مرحله دیگری از زندگی ام می شوم انتظار دارم که مردم هم من واقعی ام را بشناسند»
او پیش از این با نام بردلی منینگ شناخته می شد و تحلیلگر الاعاتی ارتش آمریکا در جنگ بر علیه عراق بود. او به ۲۱ فقره افشای اطلاعات به سایت افشاگر ویکی لیکس محکوم شد که در ۱۹ مورد تبرئه شد و برای سایر موارد به ۳۵ سال زندان محکوم شد
او بعدا در بیانیه ای گفت: « من چلسی منینگ هستم. من یک زن هستم و قدم در راهی گذاشتم که احساس میکنم، همان چیزی که از بچگی احساس میکردم. من میخواهم هورمون تراپی ام به زودی شروع کنم»
۲- کسیدی لین کمپبل

در سپتامبر بود که کسیدی ۱۶ ساله در مسابقات دختر شایسته مدارس کالیفرنیا توانست شرکت کند و البته پیروز هم بشود. چیزی که تا قبل از آن اتفاق نیافتاده بود. کسیدی به عنوان اولین تراجنسی بود که توانست داین مسابقات پیروز شود و عنوان اول را کسب کند.
البته این اولین بودن به مزاج بسیاری خوش نیامد و او توسط عده ای مورد اذیت و آزار و زورگویی قرار گرفت. به همین خاطر کسیدی در کمپین NOH8 حاضر شد و از این اذیت ها گلایه کرد. برنده شدن کسیدی در واقع پیروزی جامعه تراجنسی و پذیرفته شدن این افراد از سمت دیگران بود.
۳- حمایت مک دونالد از ترنس ها
پس از یکسری جنجال ها در مک دونالد یکی از شعبه های این فست فود زنجیره ای در واشینگتن تصمیم گرفت تا به تراجنسیتی ها اجازه دهد از سرویس بهداشتی های مطابق با هویت جنسیتی خودشان استفاده کنند و تبعیضی برای آن ها غائل نشود. آن ها در نامه ای بیان کردند: «ما به حقوق تمام مشتریان و کارمندانمان احترام میگذاریم. ما اغتقاد داریم تمام مردم باید احساس امنیت کنند و به سرویس های بهداشتی مطابق با هویت شان دسترسی داشته باشند. به همین خاطر از این پس در این فست فود کارمندان و مشتریان می توانند به هر سرویس بهداشتی که مطابق بر هویتشان است و آن را ابراز میکنند مراجعه کنند»
۴- پت رابرستون: «ترنس بودن گناه نیست»

دشمن تاریخی دگرباشان و مجری محافظه کار، پت رابرستون ۸۳ ساله، یکی از رهبران با نفوذ ایوانجلیستها در یک برنامه تلویزیونی که برای مسیحیان است همگان را شوک زده کرد. او در این برنامه در پاسخ به یک پرسش تلفنی گفت فکر نمی کند جراحی تغییر جنسیت گناه باشد.
البته او چند هفته بعد مجددا به موضع خودش بازگشت و تراجنسیتی ها را اسب عقیم خودش مقایسه کرد و آن ها را یکسان دانست
۵- اولین شخصیت تراجنسیتی در مجلات کمیک

مجلات کمیک سهم زیادی در فرهنگ آمریکا دارد.
طرفداران کمیک در قسمن ۱۹ batgirl با آلیسیا یک شخصیت تراجنسیتی آشنا شدند که در جریان اصلی داستان قرار دارد. البته آلیسیا اولین ترنس دنیای کمیک نیست ولی اولین ترنسی است که در جریان اصلی داستان است و یک شخصیت گذرا و فرعی نیست
۶- جنیفر پریتزکر

جنیفر ناتالیا پریتزکر ، سرهنگ سابق گارد ملی ایالت متحده آمریکا و یکی از ثروتمندان جهان در نامه ای به کارکنانش اعلام کرد یک تراجنسیتی است و از این پس نامش جنیفر است. او در نامه اش نوشت «از تاریخ ۱۶ آگوست ۲۰۱۳ جیمیز ناتالیا پریتزکر به صورت قانونی نام خود را تغییر داده و از این پس با نام جنیفر ناتالیا پریتزکر شناخته میشود»
او پس از این کار مبلغ ۱٫۵ میلیون دلار برای کمک به حمایت از تراجنسیتی ها در ارتش اهدا کرد.
۷- بیرون آمدن ملوان نیروی دریایی

کریستین بک که بیست سال به عنوان ملوان نیروی دریایی آمریکا فعالیت میکرد و در ماموریت هایی مانند افغانسات و عراق حضور داشت سرانجام خودش را به عنوان یک تراجنسی معرفی کرد. شهرت او بیشتر به خاطر عضویت در گروهی موسوم به گروهی شش بود که در عملیات دستگیری و قتل اسامه بن لادن شرکت داشت. او کتابی را بر اساس خاطرات خودش نوشته و در آن از سختی ها و مشکلاتش صحبت کرده است
۸-ازدواج مشهور
ارین اندروز و کتی هیل که هردو تراجنسی بودن همدیگر را در یک کمپ حمایتی دیدند و عاشق هم شدند. این دو نفر هر دو مراحل تغییر جنسیت را به تازگی شروع کرده بودند و قصد ازدواج با هم را داشتند
۹-ماشا بست، یک تراجنسی

ماشا بست یکی از برترین وکلای روسیه اعلام کرد یک تراجنسی است. او پس از اینکه فضای روسیه برای دگرباشان ملتهب شد سعی کرد با اشکار ساختن ترنس بودنش به نوعی از دگرباشان حمایت کند. او اعلام کرده قصد دارد در سال ۲۰۱۸ در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کند
۱۰-قانون حمایتی کالیفرنیا
برای اولین برا در تاریخ قانونگذاران چند ایالت در آمریکا از مزایای دسترسی دانش آموزان نوجوان تراجنسیتی به سرویس های بهداشتی و بازی تیم های ورزشی، مطابق بر هویت جنسیتی شان دفاع کردند. کالیفرنیا به عنوان اولین ایلت این قانون را تصویب و مدارس دولتی ملزم به اجرا کردن آن هستند
۱۱-قانون عدم حمایتی در آریزونا!
بر خلاف کالیفرنیا در برخی ایالت ها از این قاونون استقبالی نشد و مخالفان زیادی داشت. آریزونا نیز در برابر این پیشنهاد سرسختی نشان داد. علاوه بر آن جان کاواناگ یکی از نمایندگان مجلس آریزونا در صدد است قانونی را تصویب کند که میتواند اگر یک تراجنسی به سرویس بهداشتی برود که مطابق مدارک شناسایی اش نیست او را تحت تعقیب قرار دهند
۱۲- تغییر مدرک در آرژانتین

در ژانویه ۲۰۱۲ آرژانتین قانونی را تصویب کرد که بر طبق آن تراجنسیتی ها می توانند بدون نیاز به دادگاه یا مراجعه به پزشک درخواست تغییر عنوان جنسیت را در شناسنامه یا دیگر مدارک شناسایی دهند. اواخر سپتامبر بود که لولو، یک کودک شش ساله به وسیله این قانون مدارک شناسایی خود را به دختر تغییر داد و تبدیل به اولین کسی شد که در آرژانتین از این قانون استفاده کرد
۱۳ تجمع مقابل مجلس کالیفرنیا
پیش از اینکه قانون حمایتی مدارس در کالیفرنیا برای تراجنسیتی ها تصویب شود، اشلی لی یک ترنس نوجوان از فرماندار کالیفرنیا تقاضا کرده بود تا این قانون امضا شود. البته لی در این اقدام تنها نبود بلکه ۵۷۰۰ نفر دیگر نیز او را همراهی کردند و این تقاضا را امضا کردند. این نوجوانان همچین در مقابل مجلس سنای کالیفرنیا تجمع کردند و از ضرورت تصویب این لایحه برای محافظت از تراجنسیتی ها صحبت کردند
۱۴- فالون فاکس، یک تراجنسی

ورزشکار برجسته هنرهای رزمی ترکیبی (MMA) در مصاحبه ای با سایت outsport اعلام کرد که یک تراجنسی بوده است او در این مصاحبه گفت: «من به صورت اصولا، قانونی، فیزیکی و ذهنی یک زن هستم. همه چیز مربوط به من زنانه است. من عضوی از شاخه تراجنسیتی هستم اما من خودم را پیش از این که یک ترنس زن بدانم یک زن میدانم»
تراجنسی ها پیش از اینکه جراحی تغییر جنسیت را انجام دهند مجبور هستند مدتی در جسم پیشین خود بمانند.
در هر جامعه و فرهنگی برخی امکانات و محیط ها تنها به مردان یا زنان اختصاص داده می شود.مانند سرویس های بهداشتی، پارک های زنانه یا مردانه، فروشگاه ها و اتاق های پرو مردانه و زنانه و …
اما تراجنسی ها چه؟
به نظر شما تراجنسی ها پیش از عمل باید از امکانات کدام گروه استفاده کنند؟
شاید این اینفوگرافیک کمی مارا کمک کند


جراحی تغییر جنسیت یکی از راه هایی است که معمولا یک تراجنسی در مسیر تغییرش باید با آن برخورد کند. وقتی یک غیر ترنس درباره آن میشنود ممکن با تعجب به آن نگاه کند و خیلی چیزها برایش گنگ و نامفهوم باشد برای همین شروع میکند به یک سری تحلیل ها در ذهن خود. همیشه مطالبی که مرتبط با تغییر جنسیت است با واکنش های زیادی از سمت مردم روبرو می شود از تعجب تا تایید و تقبیح.
در بین این واکنش ها معمولا یک سری اظهار نظرها ثابت و همیشگی است و ب نوعی تبدیل به یک کلیشه شده است که در بین همه میچرخد. در این مطلب با سیزده مورد از این کلیشه ها اشنا میشویم و به آن پاسخ می دهیم
پس با محتا باشید تا بیشتر بدانیم
۱- این مساله مرگ و زندگی نیست!
برای یک تراجنسی، عدم جراحی تغییر جنسیت باعث میشود اعتماد به نفس، تصور از خود، موقعیت اجتماعی، موقعیت خانوادگی و مسائل عاطفی و احساسی یک تراجنسی همه در وضعیت بد و منفی قرار دارد.
این مطلب توسط مطالعات و تحقیقات زیادی تایید شده است. موراد در ۲۰۱۰، دی کویپره در ۲۰۰۶،کویپر در ۱۹۸۸ و گورتون در ۲۰۱۱ نمونه ای از این تحقیق ها هستند. این مطالعات همچین نشان می دهد که امکان جراحی تغییر جنسیت، ریسک اقدام به خودکشی را چیزی بین ۶۷ تا ۸۴ درصد کاهش می دهد. این نکته نیز قابل ذکر است که هشتاد درصد تراجنسی ها به خودکشی فکر کرده اند و ۴۱ درصد نیز یک بار خودکشی را امتحان کرده اند. یکی از دلایل این درصد بالا ناشی از عدم دسترسی به اقدامات درمانی برای طی کردن مراحل تغییر است.
بله درست است ترنس بودن و جراحی نکردن باعث مرگ و زندگی نیست. شما اگر دیسک کمر هم داشته باشید شما را نمیکشد ولی کیفیت زندگی شما را تحت تاثیر خودش قرار می دهد. دست مانند تراجنسی بودن. به همین خاطر است که تمام مراکز روانی، درمانی و حقوقی از جراحی تغییر جنسیت حمایت میکنند.
۲-ترنس ها به درمان نیاز دارند نه جراحی
برخی سعی میکنند با الکتروشوک، روانکاوی یا دارو، هویت جنسیتی تراجنسی را تغییر دهند. این کارها هیچ تاثیری ندارد. برای همین است که ایالت هایی مثل کالیفرنیا و نیوجرسی هر گونه اقدام دارویی و درمانی برای تغییر در هویت جنسیتی افراد ممنوع است. این ممنوعیت ها به این خاطر است که نمیتوان هویت جنسیتی یا آشفتگی جنسیتی را با دارو یا روانکاوی تغییر داد یا درمان کرد که اگر اینطور بود مسلما همه افراد چنین روشی را انتخاب میکردند نه روشهای پر هزینه مثل جراحی.
لزوم جراحی تغییر جنسیت مساله ای است که توسط ارگان ها و سازمان های پزشکی و درمانی بین المللی حمایت میشود و یک استاندارد پذیرفته شده جهانی است.
مخالفت با لزوم این جراحی معمولا از سمت افراطیون و کسانی است که سیستم های درمانی را نمیپذیرند
۳-این یک جراحی زیبایی است
تمام مراکز درمانی، پزشکی و روان شناسی تاکید میکنند که جراحی تغییر جنسیت یک جراحی زیبایی نیست. سازمان های بزرگی مانند WPATH تاکید میکنند که جراحی تغییر جنسیت یک جراحی زیبایی نیست و بیان میکنند این جراحی بر روی احساس امنیت و وضعیت معیشیتی افراد تاثیر میگذارد و باعث بهبود آن میشود
در واقع جراحی تغییر جنسیت باعث بهبود در وضعیت اقتصادی، /NB/L<ندگی خانوادگی و بهداشت روانی فرد می شود.
۴-ترنس ها بی عرضه هستند زیرا نمیتوانند این موضوع را تحمل کنند.
بودن میان دو جنسیت مساله سخت و استرس زایی هست. یک لحظه تصور کنید که یک روز از خواب بیدار می شوید و میبینید دستگاه تناسلی شما عوض شده و دیگر مال خودتان نیست. برای خیلی ها حتی تصورش هم سخت است. کول سویگنی که در فیلم Hit & Miss نقش یک تراجنسی را بازی میکرد در یک مصاحبه می گوید هرگاه پروتز الت تناسلی برایش می گذاشتند گریه میکرد. این در حالی است که او میدانست این تنها یک پروتز است و بعد از اتمام کارش میتواند آن را جدا کند.
یک روزنامه نگار به نام نورا وینست سعی کرد مدتی را به صورت آزمایشی به عنوان یک مرد زندگی کند. اما او در کمتر از یک سال به خاطر فشار روحی که به وی وارد شد از اینکار انصراف داد.
۵-این موضوع با نقص عضو تفاوت دارد.
اتفاقا این موضوع از نظر عصبی بسیار شبیه است.
شواهد زیادی وجود دارد که اثبات میکند تراجنسی ها در مغزشان عضوی را تصور میکنند و آن را حس میکنند ولی در جسمشان آن عضو تفاوت دارد (راماچاندران و مک گو ۲۰۰۸). راماچاندران مشابه این موضوع را در افراد دارای اثر فانتوم مشاهده کرده بود.
این یکی از دلایل قوی برای لزوم جراحی تغییر جنسیت و دلیلی برای این است که چرا جراحی تغییر جنسیت موفقیت آمیز و سایر درمان ها بی اثر است. هماهنگ کردن جسم راحت تر از انجام سایر اقدامات است
۶-خودکشی هیچ ربطی به مشکلات فیزیکی ندارد.
اگر دستگاه تناسلی شما مشکلی داشته باشد چقدر افسرده خواهید شد؟ اگر بدانید این مشکل با مرور زمان حل نخواهد شد چه؟ چه احساسی خواهید داشت اگر بدانید تا آخر عمر باید مجرد بمانید و نتوانید هیچ رابطه ای داشته باشید؟ وقتی جلوی آیینه بروید، در حمام، سرویس بهداشتی یا هر زمان که تنها بشوید چه احساسی خواهید داشت؟
تراجنسی ها در روابط عاطفی خود دچار مشکل می شوند زیرا مردم غیر ترنس نمیتوانند صفات اولی و ثانویه جنسی که ناهماهنگ باشد را درک و تحمل کنند. برای همین مردم غیر ترنس به دنبال افرادی هستند که بین رفتار جنسیتی و اندام جنسی شان هماهنگی باشد. به همین خاطر جراحی تغییر جنسیت برای تراجنسی ها لازم است تا بتوانند در روابط عاطفی شان احساس امنیت کنند و دچار سرخوردگی نشوند.
۷-تراجنسی ها به جای درمان آشفتگی جنسیتی باید افسردگی شان را درمان کنند (تا نیاز به تغییر جنسیت نباشد)
این مثل این است که شما به کسی که مشکل کمردرد دارد بگویید به جای یک جراحی که دیسک کمر شما را خوب میکند از ویکودیناستفاده کنید تا درد کمرتان آرام شود. این یک درمان موقت است نه یک درمان دائمی بعد از مدتی این مشکل دوباره سرباز میکند و شما را به دردسر می اندازد.
۸-جراحی تغییر جنسیت درواقع قطع یک عضو سالم و کارآمد است.
راماچاندران طی تحقیقاتش متوجه شد افراد تراجنسی پس از تغییر جنسیت کیفیت زندگی بالاتری دارند حتی در زمینه مسایل جنسی. پس این مساله قطع عضو سالم نیست بلکه اصلاح عضوی است که به کیفیت زندگی افراد کمک میکند.
۹-من هم فکر میکنم در جسم یک انسان حبس شده ام ولی در واقع یک گربه هستم! پس من هم میتوانم جراحی کنم؟!
البته پاسخ اصلی به این افراد این است که شما فکر میکنید بامزه هستید ولی اصلا بامزه نیستید.
معمولا اینطور صحبت ها از سمت کسانی است که فکر میکنند تراجنسی ها یک عده بیمار روانی هستند و این یک توهم است که باید درمان شود که البته اینگونه نیست.
انسان ها میتوانند تصور جداگانه ای از جنسیت خود به عنوان زن یا مرد بودن داشته باشند.
بیش از چهل سال مطالعه در زمینه عصب شناسی نشان میدهد که هویت جنسیتی و اندام جنسی دو مقوله جدا از هم است که از بدو تولد در انسان ها شکل میگیرد و گاهی ممکن است با هم هماهنگ نباشند. اما هیچگاه انسان ها به عنوان گربه یا هر حیوان دیگری شناخته نمی شوند.
بیش از چهل سال مطالعه در زمینه عصب شناسی نشان میدهد که هویت جنسیتی و اندام جنسی دو مقوله جدا از هم است که از بدو تولد در انسان ها شکل میگیرد و گاهی ممکن است با هم هماهنگ نباشند. اما هیچگاه انسان ها به عنوان گربه یا هر حیوان دیگری شناخته نمی شوند.
۱۰-من از کلمه جراحی تغییر جنسیت خوشم نمی آید
آشفتگی جنسیتی درواقع تضاد میان تصور از جسم خود با اندام جنسی است. اصطلاحات پر استفاده برای این اقدام جراحی تغییر جنسیت، جراحی تغییر جنس و جراحی تطبیق جنسیت است که در واقع اصطلاح اخر دقیق ترین و درست ترین توصیف این اقدام است اما از سالیان گذشته اصطلاح جراحی تغییر جنسیت رواج بیشتری داشته است و مرسوم تر است.
۱۱-عوووق! ایییش!
کلمه هایی که در واقع نفرت گوینده را از این جراحی نشان می دهد. اما خب پاسخ این افراد ساده است. اگر شما غذایی را دوست ندارید نخورید، اگر مکانی را دوست ندارید نروید و اگر جراحی تغییر جنسیت را دوست ندارید خب انجام ندهید کسی شما را مجبور به این کار نکرده است.
۱۲-با وجود این همه مشکل در جامعه، تراجنسی ها خودشان باید هزینه های جراحی شان را بدهند نه شرکت های بیمه
چه کسی می تواند حدود بیست الی سی میلیون را برای یک جراحی پرداخت کند؟ یک پزشک متخصص؟ یک مهندس عالی رتبه؟ یک شخص متمول و ثروت مند؟
یک تراجنسی باید خیلی خوش شانس باشد که بتواند در یک شرکت بزرگ یا در یک موقعیت شغلی عالی با درآمد میلیونی باشد و علاوه بر آن محیط کارش از او به عنوان یک تراجنسی حمایت کند تا بتواند چنین مبلغی را به تنهایی پرداخت کند. اما اکثر تراجنسی ها چنین شانسی ندارند.
تراجنسی ها در محیط های شغلی از کمترین حمایت برخوردارند. آنها به راحتی از کار خود اخراج می شوند و فرصت کمی برای پیدا مردن یک کار خوب دارند. در محل کار نیز به دلیل مشکلات عرفی با تبعیض های فراوانی روبرو هستند. پس این گزینه خوبی برای پیشنهاد به یک تراجنسی نیست.
۱۳-جراحی تغییر جنسیت DNA افراد را تغییر نمی دهد
این حرف کاملا بی ربط است خیلی از افراد وجود دارند که مشکل کروموزومی دارند و با اندام جنسی متفاوت زندگی میکنند. مساله ای که مهم است این است که آیا لزومی برای جراحی است یا نه که بالاتر درباره آن صحبت کردیم و آیا این جراحی باعث بهبود کیفیت زندگی افراد تراجنسی می شود یا خیر.
هویت جنسیتی یا Gender Identity به معنای درک ما از خودمان به عنوان زن یا مرد یا هردو و یا هیچکدام است. یعنی ما در ذهنمان بدون توجه به اندام جنسی مان خودمان را زن، مرد، هردو یا هیچکدام تصور کنیم.

تراجنسی ها در ایران توسط قانون و شرع پذیرفته شده اند و می توانند روند درمان خود را به صورت تمام و کمال در ایران انجام دهند. پس از تغییر جنسیت نیز مدارک شناسایی جدیدی برای این افراد صادر شده و میتوانند از حقوق کامل شهروندی برخوردار شوند. حقوقی که برای بسیاری از تراجنسی های دنیا یک آرزو است. از تعویض مدارک شناسایی گرفته تا خدمات درمانی و قانونی ارایه شده به تراجنسی ها.
یکی از مشکلات اساسی جامعه تراجنسی در ایران تشخیص اولیه آن است. در ایران هیچ مرکز یا گروه تخصصی برای تشخیص تراجنسی وجود ندارد و فرد مشکوک به آشفتگی جنسیتی باید به یک روانپزشک مراجعه کند. بسیار دیده شده که روانپزشکی به علت کمبود اطلاعات و عدم آشنایی با موضوع به جای بررسی های بالینی فرد را به سمت درمان هورمونی سوق داده اند و یا با تکنیک های دیگر سعی کرده اند فرد را در جنسیت حاضر نگاه دارند. این مساله مشکلاتی را برای فرد به وجود آورده و حتی باعث افسردگی او می شود. بهترین زمان تشخیص تراجنسی در افراد خردسالی است. از این رو تخصیص کلینیک مخصوص تراجنسی ها در ایران به شدت حس می شود
کلیت روند تغییر جنسیت در ایران مشخص و واضح است اما زمانی که کار به جزییات میرسد به شدت دچار ضعف و نقص می شود. در جزییات روند تغییر جنسیت هیچ آیین نامه و دستورالعمل العمل مشخصی نیست و معمولا بسته به شناخت و درک مسئول مربوطه این روند دچار تغییر می شود. جزییاتی مانند حضور یا عدم حضور خانواده برای دریافت مجوز، ملزومات تغییر مدارک شناسایی و یا زندگی در پوشش پیش از عمل مواردی هست که سلیقه ای و غیر مدون است. این نقص باعث سردرگمی و گیج شدن تراجنسی ها در مراحل تغییر می شود
با وجود اینکه تغییر جنسیت در ایران قانونی و شرعی است اما هیچ فرهنگ سازی برای آن انجام نمی شود. همایش های پزشکی، آموزش های تلویزیونی یا رادیویی، توضیح مساله در دانشگاه ها و مواردی این چنینی تا به امروز هیچ گاه انجام نشده و یا در حدی انجام شده است که بار علمی و شناختی خاصی را به جامعه منتقل نکرده است. کماکان با تراجنسی به عنوان یک تابوی سنگین جنسی برخورد می شود که نمیتوان به راحتی درباره آن صحبت کرد. نزدیکی و شباهت تراجنسی با سیار گروه های جنسی و جنسیتی به سنگین تر شدن فضای فرهنگ سازی درباره تراجنسی کمک میکند
بحث هویت جنسیتی در ایران همیشه یک تابوی بزرگ بوده که نمیشود به راحتی درباره آن صحبت کرد. همین مساله باعث ایجاد مشکلات زیادی برای ترنس ها در خانواده، مدرسه و اجتماع شده است. تصور کنید یک ترنس مرد به زن با احساسات درونی خود چگونه میتواند در میان صدها پسر در یک دبیرستان ادامه تحصیل دهد.
عبور از مرزهای جنسی و جنسیتی در نگاه فرهنگ ایران نوعی هنجار شکنی است. از این رو تراجنسی ها که در پناه شرع و قانون هستند، در نگاه مردم عده ای هنجار شکن و متخلف هستند
نبود آموزش و زیرساخت های فرهنگی باعث ایجاد این تفکر در مردم شده است.
تراجنسی و تشخیص آن مساله ای نیست که پزشکان عمومی و با آزمایش های کلاسیک قابل تشخیص باشد. بلکه نیاز به تجربه و تخصص کافی در برخورد با تراجنسی ها دارد. علاوه بر جراحی تغییر جنسیت یک جراحی تخصصی و تا حدودی مشکل است. اما در ایران هیچ مرکز تخصصی برای شناخت، درمان و ارایه راهنمایی های لازم برای طی کردن مراحل تغییر در تراجنسی ها وجود ندارد. بهزیستی، انستیتو روانپزشکی، پزشکی قانونی و روانپزشکان عمومی مکان های هستند که یک تراجنسی باید در طول مراحل تغییر به آن ها مراجعه کند اما هیچ کدام به صورت تخصصی روی این مساله تمرکز ندارند. شاید یک کلینیک تخصصی برای تراجنسی ها بتواند کمک بزرگی به این قشر باشد، کلینیکی که تا به امروز حتی درباره آن صحبتی هم انجام نشده است
هزینه های تغییر جنسیت در ایران تقریبا بالا است. البته مقایسه هزینه های جراحی در ایران با کشورهای خارجی نشان می دهد که هزینه انجام این کار در ایران کمتر از کشورهای خارجی تمام می شود اما باید در این میان به تفاوت نرخ ارز و همچنین تفاوت کیفیت ارایه شده نیز توجه کرد. آن زمان است که با این نتیجه میرسیم که هزینه ها در ایران تقریبا بالا است
این مشکل مخصوص در ترنس های زن به مرد بیشتر ملموس است. ترنس های زن به مرد باید در چندین مرحله اقدام به جراحی کنند که برای یک جراحی در حد متوسط باید چیزی حدود ۲۰ الی ۲۵ میلیون تومان (در سال ۹۲) هزینه کرد. تامین این هزینه برای بسیاری از افراد ممکن نیست و از توان بسیاری از افراد خارج است. این مشکل زمانی حادتر میشود که درنظر بگیریم که معمولا ترنس ها از خانواده طرد میشوند و مجبور هستند هزینه های درمانی را خودشان پرداخت کنند.
در ترنس های مرد به زن نیز پس از جراحی اصلی معمولا اقدامات دیگری برای زنانه سازی صورت باید انجام بشود.
در ایران بیمه های درمانی هزینه جراحی در بیمارستان های خصوصی (که کیفیت مناسب ترین دارند) و یا هزینه اقدامات زنانه سازی چهره را پوشش نمیدهند و این مساله فشار زیادی را به جامعه تراجنسی وارد میکند.
دریافت وام از بهزیستی مخصوصا در شهرهای بزرگ نیز بیشتر شبیه یک خواب شیرین است
تصور اینکه با جراحی، مشکلات تراجنسی ها تمام می شود یک تصور اشتباه است. پس از جراحی نیز مشکلات زیادی دست به گریبان این جامعه است. یافتن شغل مناسب، پذیرش از سمت جامعه، تمرین برای زندگی در جنس مورد نظر و … تنها بخش کوچکی از این مشکلات است.
یک تراجنسی پس از جراحی احتیاج به مراقبت و طی کردن دوران نقاهت دارد اما ترنسی که از سمت خانواده طرد شده باشد نمیتواند این دوران را طی کند و به طبع دچار مشکلات و عوارض در ناحیه تناسلی خواهد شد
ترنس های زن به مرد پس از تغییر از خدمت سربازی معاف می شوند اما معافیت پزشکی، این به ان معنی است که مشغول شدن در شغل های دولتی برای یک ترنس فقط یک رویا است.
